Με την καινοτόμο ρομποτική τεχνική MAKOplasty® Partial Knee Resurfacing, ένα μεγάλο μέρος (άνω του 50%) των ασθενών που πρόκειται να υποβληθούν σε ολική αρθροπλαστική γόνατος, μπορούν να την αποφύγουν με την εφαρμογή μίας πολύ πιό περιορισμένης και αποτελεσματικής επέμβασης. Με την τεχνική αυτή αντικαθίσταται μόνο το παθολογικό τμήμα του αρθρικού χόνδρου κ όχι όλη η άρθρωση όπως συμβαίνει στην ολική αρθροπλαστική. Έτσι αποκαθίσταται η κινηματική της άρθρωσης του γόνατος με αποτέλεσμα φυσιολογική κίνηση κ επάνοδο σε πλήρεις δραστηριότητες γρήγορα και χωρίς πόνο.

Οι αυξητικοί Παράγοντες χρησιμοποιούνται στη θεραπευτική αγωγή παθήσεων αλλά και στην πρόληψη της κυτταρικής απόπτωσης.

Οι αυξητικοί παράγοντες παράγονται από το σώμα μας και βοηθούν στην επούλωση των τραυμάτων. Βρίσκονται αποθηκευμένοι σε κύτταρα του αίματος που ονομάζονται αιμοπετάλια (γνωστά για την συμμετοχή τους στην διαδικασία πήξης του αίματος). Όταν τα κύτταρα αυτά ενεργοποιηθούν απελευθερώνουν μαζικά τους αυξητικούς αυτούς παράγοντες.

Η διαδικασία της απομόνωσης των αυτόλογων αυξητικών παραγόντων είναι εξαιρετικά απλή. Πρακτικά η εφαρμογή της θεραπείας ξεκινάει με την λήψη μικρής ποσότητας αίματος από τον ασθενή, η οποία πραγματοποιείται στο ιατρείο, όπως συμβαίνει και για μια απλή αιματολογική εξέταση. Στη συνέχεια το αίμα τοποθετείται σε ειδικό φυγοκεντρητή προκειμένου να επιτευχθεί ο διαχωρισμός του, όπου υφίσταται φυγοκέντρηση υπό καθορισμένες παραμέτρους.

Το προϊόν αυτής της φυγοκέντρησης ονομάζεται ινική πλούσια σε αιμοπετάλια (Platelet Rich Fibrin – PRF) και περιέχει μεγάλη ποσότητα αυξητικών παραγόντων. Το τελικό προϊόν είναι πλέον έτοιμο για την έγχυση στην πάσχουσα περιοχή. Η όλη διαδικασία διαρκεί μόνο λίγα λεπτά.

Η χρήση των αυτόλογων αυξητικών παραγόντων βοηθάει στην αντιμετώπιση του πόνου των αρθρώσεων κάποιοι από αυτούς τους παράγοντες φαίνεται ότι επηρεάζουν θετικά τη δημιουργία νέου οστού. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε περιπτώσεις τοποθέτησης οστικών μοσχευμάτων κλπ.

Οι πιο συνήθεις παθήσεις των κάτω άκρων είναι η άκανθα πτέρνας, η πελματιαία απονευρωσίτιδα, η πτώση μεταταρσίου, η τενοντίτιδα αχίλλειου, ο πόνος στα καλάμια, το κότσι, τα κατάγματα κοπώσεως, το νευρίνωμα Μόρτον και πολλά άλλα.

Το πελματογράφημα παρέχει την δυνατότητα στατικής και δυναμικής μέτρησης. Στην στατική μέτρηση, ο εξεταζόμενος στέκεται ακίνητος σε όρθια στάση πάνω στην πλατφόρμα του πελματογράφου όπου μελετάται η ισορροπία και η κατανομή του κέντρου βάρους.

Στην δυναμική μέτρηση βαδίζει πάνω στην πλατφόρμα με κανονική φορά και ταχύτητα καθώς όλα τα στοιχεία της τμηματικής βάδισης καταγράφονται.

Το πελματογράφημα παρέχει σημαντικές και χρήσιμες πληροφορίες οι οποίες τεκμηριώνουν τόσο την υποκειμενική πάθηση, βλάβη ή κατάσταση (νευρολογικές, μυοσκελετικές δυσλειτουργίες σε ενήλικες και παιδιά), όσο και την επιλογή της θεραπείας που ακολουθείται.

Το πλεονέκτημα του πελματογράφου και του πελματογραφήματος είναι πως η εξέταση είναι σύντομη και οικονομική. Περαιτέρω ο εξεταζόμενος δεν χρήζει προετοιμασίας, δεν υπάρχει πρόσληψη φαρμάκων καθώς και δεν αισθάνεται κάτι κατά την διάρκεια της εξέτασης.

Το σημαντικότερο είναι ότι βάσει της εξέτασης υπάρχει η δυνατότητα κατασκευής ειδικών, εξατομικευμένων, ορθωτικών πελμάτων, από εξειδικευμένους επιστήμονες στην ορθωτική θεραπεία του κάτω άκρου.

Έτσι, με το κατάλληλο πέλμα δίνεται και η ενδεδειγμένη λύση στο πρόβλημα.

Τα συμπτώματα είναι κυρίως πόνος που αυξάνεται με τις κινήσεις της άρθρωσης του ώμου και υπάρχει τοπικό οίδημα και παραμόρφωση.

Η ανατομική ανάταξη είναι δύσκολη, αντίθετα η πώρωση των καταγμάτων αυτών γίνεται πάντοτε ενώ ο μικρός αριθμός εφίππευσης δεν δημιουργεί προβλήματα. Η θεραπεία κατά κανόνα είναι συντηρητική.

Υπάρχουν πολλοί μέθοδοι ανάταξης και ακινητοποίησης. Ο ασθενής κάθεται σε ένα κάθισμα και ο γιατρός με το γόνατο τραβάει τους ώμους προς τα πίσω για να τους ακινητοποιήσει με επιδέσμους. Οι επίδεσμοι περνιούνται γύρω από τους ώμους κάτω από τις μασχάλες και διασταυρώνονται στην πλάτη σε σχήμα οκτώ. Η ακινητοποίηση διαρκεί περίπου 4 εβδομάδες.

Η θεραπεία τους γίνεται με ανάταξη του μέλους και εφαρμόζεται βαμβάκι και ταινίες από λευκοπλάστη για τρεις εβδομάδες στο έξω μόριο της κλείδας.

Η συντηρητική θεραπεία στην συγκράτηση της ανάταξης είναι δύσκολη γι’ αυτό γίνεται χειρουργική επέμβαση.

Χρησιμοποιούνται δυο βελόνες που περνούν από το ακρώμιο στο έξω άκρο της κείδας που έχει γίνει η ανάταξη.

Γίνεται ακινητοποίηση του ώμου για 3-6 εβδομάδες ανάλογα με την ήλωση και μετά από 8 εβδομάδες αφαιρούνται οι βελόνες.

Αν το εξάρθρημα είναι πρόσθιο ή οπίσθιο εξαρτάται από την θέση που παίρνει η κεφαλή του βραχιόνιου σε σχέση με την ωμογλήνη.

Πρόσθιο εξάρθρημα: προκαλείται από πτώση και στήριξη στο τεντωμένο άνω άκρο που βρίσκεται σε απαγωγή και εξωτερική στροφή. Υπάρχει πόνος στις κινήσεις και ο ώμος χάνει την στρογγυλάδα του.

Η διάγνωσή του γίνεται ακτινολογικά

Οπίσθιο εξάρθρημα: είναι σπανιότερο από το πρόσθιο και συμβαίνει κατά την διάρκεια σπασμών σε επιληπτικούς. Η διάγνωσή του ακτινολογικά είναι δύσκολη. Η θεραπεία του γίνεται με ανάταξη του εξαρθρήματος με γενική αναισθησία.

Διακρίνονται σε κατάγματα:

• αποσπαστικά των ογκωμάτων
• ενσφηνωμένα του ανατομικού αυχένα
• παρεκτοπισμένα και
• κατάγματα – εξαρθρήματα

Η θεραπεία του κατάγματος του άνω άκρο του βραχιόνιου καθορίζεται από την μορφή , τον αριθμό των καταγματικών τμημάτων και στην ύπαρξη παρεκτόπισης.

Στο μεγαλύτερο ποσοστό η θεραπεία είναι συντηρητική και γίνεται με τις εξής μεθόδους

ανάταξη και εφαρμογή γύψινου νάρθηκα σε σχήμα U. O νάρθηκας αρχίζει από το ακρώμιο, περνάει γύρω από τον αγκώνα και καταλήγει στην μασχάλη.
εφαρμογή κρεμασμένου γύψου. Αρχίζει από το άνω τριτημόριο και καταλήγει στον καρπό με τον αγκώνα σε ορθή γωνία και το αντιβράχιο σε ουδέτερη θέση
εφαρμογή λειτουργικού νάρθηκα πλαστικού ή γύψινου. Αρχίζει από το ακρώμιο στην έξω επιφάνεια του βραχίονα και καταλήγει πάνω από έξω επικονδύλο ενώ στην έσω επιφάνεια αρχίζει κάτω από την μασχάλη και φθάνει πάνω από τον έσω επικόνδυλο

Η χειρουργική αντιμετώπιση γίνεται :

• όταν η ανάταξη δεν είναι δυνατόν να γίνει
• σε παράλυση του κερκιδικού νεύρου
• σε πολυκαταγματίες
• σε κάταγμα διάφυσης και στα δυο βραχιόνια
• σε παθολογικά κατάγματα και
• όταν δεν υπάρχουν κινήσεις ύστερα από 10 εβδομάδες συντηρητικής θεραπείας

Η χειρουργική θεραπεία γίνεται με:

• εσωτερική οστεοσύνθεση με μεταλλική πλάκα
• ενδομυελική ήλωση
• εξωτερική οστεοσύνθεση

Ένα μέρος από το ενδαρθρικό τμήμα του έσω κονδύλου ονομάζεται τροχιλία ενώ το ενδοαρθρικό τμήμα του έξω κονδύλου ονομάζεται επιφάνεια.

Αντίστοιχα στο εξωαρθρικό τμήμα ονομάζεται παρατροχία και παρακονδύλια απόφυση.

Τα κατάγματα του κάτω άκρου του βραχιόνιου διακρίνονται στις εξής κατηγορίες:

Εξωαρθρικά που περιλαμβάνουν τα:

• υπερκονδύλια
• έξω επικονδυλίου (παρακονδύλια απόφυση)
• έσω επικονδυλίου (παρατροχίλια απόφυση)

Ενδοαρθρικά που περιλαμβάνουν τα:

• έξω κονδύλου
• έσω κονδύλου
• τύπου Τ ή Υ

Υπάρχουν τρείς τύποι καταγμάτων:

1. χωρίς παρεκτόπιση
2. με παρεκτόπιση
3. τα συντριπτικά

Η θεραπεία των καταγμάτων χωρίς παρεκτόπιση γίνεται με νάρθηκα με τον αγκώνα σε ορθή ή αμβλεία γωνία για τρεις εβδομάδες.

Η θεραπεία των καταγμάτων με παρεκτόπιση γίνεται με ανάταξη του κατάγματος και αυτό επιτυγχάνεται με οστεοσύνθεση και με ταινία ελκυσμού.

Η θεραπεία για τα συντριπτικά κατάγματα αν τα οστικά τμήματα είναι μικρά αφαιρούνται και ο τένοντας του τετρακέφαλου συρράπτεται στο κολόβωμα της ωλένης.